จากเชียงราย สู่เชียงใหม่

เชียงรายคืนต่อมาไม่ได้พักกับซือเจ๊แต๋มแห่ง ม.แม่ฟ้าหลวง

แต่เปลี่ยนไปพักที่ริมกกรีสอร์ต จีรศักดิ์เคยขี่มอร์ไซค์เที่ยวเล่น

กับไอ้ทูนเพื่อนสนิท แล้วผ่านโรงแรมนี้เมื่อเกือบ 10 ปีที่แล้ว

หลังคาซ้อนๆกันแบบศิลปะทางเหนือทำให้จีรศักดิ์มุ่งมั่นว่า


สักวันจะต้องมาพักที่นี่ให้ได้ และแล้วฝันก็เป็นจริงแม้ข้างในจะ

ไม่ได้หรูอลังการอย่างที่ฝันไว้เท่าไหร่ แต่ก็ยังดีที่โรงแรมติดริมน้ำกก

มองจากห้องพักเห็นลำน้ำแล้วชื่นใจ

 

ซือเจ๊พาเที่ยวอีกวัน ระหว่างทางแวะซื้อสับปะรดนางแล

ซื่งเป็นของมีชื่อของเชียงราย ลูกเล็กมาก อย่างกับสับปะรดย่อส่วน

มันเป็นลูกผสมระหว่างสับปะรดใต้กับสับปะรดของทางเหนือ

รสชาติจึงกรอบแบบทางใต้ แต่หวานฉ่ำแบบทางเหนือ

(เจ๊แกเล็คเช่อร์ให้ฟัง)อืม อะไรที่ผสมกันระหว่างใต้กับเหนือ

มันดีอย่างนี้นี่เอง อิ อิ เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปมา

เย็นย่ำชักชวนซือเจ๊ไปเที่ยวริมน้ำกกตรงใกล้ค่ายทหารที่เขาเรียกกันว่า

พัทยา2 จีรศักดิ์เคยมากินเหล้ากับไอ้ทูนและเพื่อนๆของมัน ประทับใจมาก

ตอนนั้นอากาศหนาวจัด ลมแรง พระจันทร์สวย กรวดทรายริมน้ำสะท้อน

แสงจันทร์เป็นสีขาวนวล โรแมนติกสุดๆ  นึกถึงเพลง "เชียงรายรำลึก"

ที่สุนทรี เวชานนท์ร้องไว้

 

ณ ราตรีหนึ่ง ซึ่งยังฝังใจ เชียงรายฟ้าแจ่ม

คืนนั้นวาวแวม ด้วยแสงจันทรา นภาสดใส

ริมน้ำกกเย็น ด้วยลมพริ้วผ่าน ซ่านซึมผิวกาย

คืนนั้นเชียงราย มีเธอและฉัน ร่วมสัมพันธ์ไม่หน่าย

……

ตอนนั้นกินเหล้าคลายหนาวกัน  มึนได้ที่ก็ขี่

มอร์ไซค์กลับบ้านมัน โชคดีที่รอดมาได้ ไม่ขี่ไปชนใคร

ได้ข่าวตอนนี้มันเป็นครูสอนฟิสิกส์อยู่ที่โรงเรียนในเชียงรายนี่แหละ

แต่ติดต่อกันไม่ได้เลย

 

รุ่งเช้ารีบแหกขี้ตาตื่นไป บขส เพื่อที่จะขึ้นรถไปเชียงใหม่ รถที่นั่งเต็ม

กว่าจะได้ออกเกือบเที่ยง เซ็งชีวิต คนเหนือนี่ดีอย่าง ถามอะไรนี่แทบจะ

แย่งกันตอบ เห็นความทุกข์ของคนแปลกหน้าราวกับเป็นของพี่น้องตัวเอง

ต่างกับคนภาคX(เซ็นเซ่อร์เพื่อความสงบเรียบร้อยของประเทศ)

โดยสิ้นเชิง

ถึงแร๊วว นพบุรีศรีนครพิงค์เชียงใหม่ นครหลวงแห่งอาณาจักรล้านนา

ได้ห้องพักเห็นดอยสุเทพด้วย โรงแรมมีบริการอินเตอร์เนทไร้สาย Wi-Fi

ในห้องพัก แต่ต้องเสียเงินชั่วโมงละ 80บาท แพงโครต

จีรศักดิ์หาทางขี้โกง เอาโน๊ตบุ๊คไปวางไว้ใกล้หน้าต่าง

เจอสัญญาณของใครก็ไม่รู้ สงสัยเป็นของโรงแรมใกล้แถวนั้น

แถมไม่ต้องใช้พาสเวิร์ดด้วย ก็เลยมีอินเตอร์เนทเล่น

แบบขโมยสัญญาณเขาตลอดสี่วันที่อยู่เชียงใหม่ โชคดีจริงๆ

โรงแรมอยู่ติดไนท์บาร์ซาร์เลย ไปเดินเล่นคนเดียว ไม่ได้นัดใคร

รู้สึกปลดปล่อยดีมาก ไม้แกะสลักเป็นอะไรที่จีรศักดิ์ชอบที่สุด

ของเขางามมาก ไม่เชื่อดูในรูปเป็นนางเงือกกำลังไล่จับปลา

สุดยอดไหม จริงๆเขาห้ามถ่ายหรอก แต่จีรศักดิ์ทำได้ทุกอย่าง

วันต่อมาออกไปทำธุระถึงเย็น ตกดึกนัดเพื่อนๆคนเชียงใหม่ออกไปกิน

ดินเนอร์ที่เฮือนสุนทรี เป็นร้านอาหารของนักร้องคำเมืองชื่อก้องฟ้า

สุนทรี เวชานนท์ แม่ของลานนา คัมมินส์ ได้ฟังตัวจริงเสียงจริง

ขนลุกเกรียว นี่แหละที่ใฝ่ฝันมานาน กินไปคุยไป เพื่อนๆแต่ละคน

เงินเดือนสามสี่หมื่น มีแต่จีรศักดิ์ที่เป็นครูชั้นต่ำเงินเดือนหมื่นเศษ

อยากจะกระโดดแม่น้ำปิงหลังร้านอาหารให้รู้แล้วรู้รอด

ช่วงกลางวันก็ทำธุระ ต้องเวียนไปหลายโรงแรม ขับรถเหนื่อยโครต

แต่สนุกดี โรงแรมหลายโรงแรมสวยมาก ราวเนรมิต

รูปนี่ถ่ายตอนขับรถ เป็นบรรยากาศของโรงแรม Belle Villa

จีรศักดิ์ชอบรูปแบบนี้ ถ่ายรูปไปขับไป จะชนเสาโรงแรมเขาก็บ่อย

เหนื่อยแล้ว พอก่อน ปิดท้ายด้วยรูปโคมแบบล้านนา เขาแขวนไว้ที่

ลอบบี้ของโรงแรม The Four Seasons โรงแรมนี้อลังการ

จนอ้าปากค้าง ราวกับอาณาจักรนึงเลย บอกว่าเทวดามาเสกก็ยังเชื่อ

พบกันใหม่ ในเชียงใหม่ตอนจบ คราวนี้ไม่มีรูปจีรศักดิ์เพราะหน้าตา

โทรมมากจากการเดินทางอันแสนเหน็ดเหนื่อย

 

2 Comments (+add yours?)

  1. Unknown
    Apr 30, 2006 @ 19:51:53

    Miss chiang mai wa, good u took some pictures..

    Reply

  2. Komson
    May 01, 2006 @ 02:52:49

    ก้องมีหลักฐาน ไหนบอกไม่ได้ไปไนท์บาร์ซาร์ โห่ย ร่มเชียงใหม่ อดของฝาก(ซื้อ)จากล้านนา

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s