กรุงเทพฯ หนาวแล้ว.. บรื๊ออ…


ปีนี้ครบรอบความสัมพันธ์ไทย-ญี่ปุ่นครบ 120 ปี จึงมีงานสัมมนามากมาย
จัดขึ้นที่กรุงเทพฯ จีรศักดิ์จึงต้องรีบไปกรุงเทพฯเพื่ออัพเดตหัวสมอง
ก่อนที่มันจะฝ่อไปพร้อมกับ…

วิ่งรอกงานสัมมนาสองงาน งานหลังจัดที่ธรรมศาสตร์บ้านเก่าของเราๆท่านๆ
ดีใจที่ไม่ได้กลับมาเยี่ยมอีก   2-3 ปีแล้วมั๊งที่ไม่ได้มาเหยียบที่นี่
งานสัมมนาใช้ภาษาอังกฤษตลอดงาน
เพิ่งรู้ว่าภาษาอังกฤษของอาจารย์เมืองหลวงแต่ละคนพ่นกันไฟแลบเลย
ราวกับเป็นภาษาของตัวเอง
ช่างต่างกับอาจารย์บ้านนอกอย่างจีรศักดิ์ยิ่งนัก
 
จีรศักดิ์นั่งสงบเสงี่ยมตลอดงานสัมมนาราวกับเป็นผู้ดีปีนัง
ไม่ได้ออกความเห็นอะไรเลย
เพราะว่า… (รู้คำตอบแล้วใช่ไหมล่า…..)

 

แอบวิจารณ์หน่อย ใครน่ะช่างงี่เง่าสร้างทางเดินหลังคากันแดดมาบดบังตึกโดมแสนสวย
ถ้าจีรศักดิ์เป็นอธิการบดี จะสั่งขุดทางเดินลงใต้ดินเลย เพราะไหนๆหอสมุดทั้งหอมันก็ลง
ไปอยู่ใต้ดินมานานแล้ว ก็แค่ทำทางเชื่อมก็หมดเรื่อง ทำไม๊ ทำไม
ฝนตกก็ไม่ต้องกลังเปียกกลัวสาด แถมยังแอบคิดต่อว่า จะทำทางเชื่อมลอดใต้
แม่น้ำเจ้าพระยาไปออกธนบุรีด้วย วันหลังถ้าทหารจะเข้ามาปราบปรามนักศึกษาอีก
พวกเราจะได้หลบหนีไปออกอีกฝั่งได้เลย  จีรศักดิ์วันนี้ยังไม่ใช่พวก
Political Extremist (แต่ในอนาคตไม่แน่ อาจจะได้ใช้อุโมงค์ที่ตัวเองจินตนาการไว้..)

 

กรุงเทพฯช่วงนี้อากาศแห้งและมีลมเย็นตลอด
เดินเหงื่อไม่ตกเลย เห็นหมาหลายตัวเจ้าของใส่เสื้อให้แล้ว
หลายห้างก็เริ่มประดับประดาไฟและต้นคริสต์มาส สวยมากๆๆๆๆๆ
บรรยากาศช่างเป็นใจอย่างถึงที่สุด
ทำไมเราต้องมาเดินคนเดียวล่ะนี่… พระเยซูผู้เป็นเจ้า ส่งใครมาที…

สงสัยอดีตทำกรรมไว้ ชอบร้องเพลงล้อเลียนพระเจ้า (ลุงสอนมา)
พระเจ้าก็เลยไม่ช่วยเราเลย  เนื้อเพลงป่านนี้ยังจำได้เลย

พระเยซู ผู้เป็นเจ้า กินน้ำข้าว กับหัวปลาทู
กินแล้ว ขึ้นสวรรค์ โดนพระอินทร์ ถีบลงรูปู
ปูบอกเหม็นเปรี้ยว หนีบกระเจี๊ยว พระเยซู
(ไปหาทำนองมาใส่เองนะ)

เห็นต้นคริสต์มาสในรูปพาลคิดไปถึงหนังเรื่อง "รักแห่งสยาม" ที่เพิ่งไปดูมาเมื่อคืน
เพราะเขาลือกันว่าดีนักดีหนา ขนาดเพื่อนที่กรุงเทพก็อยากจะไปดูกันทั้งนั้น
ลองโหลดตัวอย่างหนังมาดู ก็คิดว่า อืม น่าดูแฮะ
แต่พอกลับมาภูเก็ต แล้วลองไปดู อืม ตกใจ อ้าวเป็นหนังพลังYหรือนี่
(อย่าถามว่า พลังY คืออะไร ไปดูหนังจะเข้าใจเอง)

ในหนังพยายามเน้นว่าครอบครัวของโต้งเป็นคริสเตียน เคยบอกแล้วว่า
จีรศักดิ์เคยเรียนโรงเรียนคริสต์สมัยประถม อะไรที่สวดกันในหนังก็ต้องสวดจริงๆ
ทุกวันสมัยเรียน แต่ตอนเป็นเด็กนั้นก็ไม่เคยเข้าใจอะไรเลยในความเป็นคริสต์

เมื่อไม่กี่ปีมานี้ เพิ่งจะตระหนักว่า สิ่งที่คริสต์เห็นว่าสำคัญที่สุดคือ "ความรักต่อทุกคนทุกสิ่ง"
ซึ่งก็เป็นประเด็นหลักของหนังเรื่องนี้นี่เอง ถ้าดูเผินๆเรื่องนี้เป็นความรักของชายสองคน
และถ้าคิดดีดี หนังเรื่องนี้เป็นความรักของทุกคนทุกสถานะ แม้คนที่เราเพิ่งจะรู้จัก
หรือแม้กระทั่ง การรักชีวิตของตน รักที่จะมีชีวิตอยู่……
(แต่ครอบครัวคริสเตียนในหนัง ก็ยังไม่เข้าใจเลยว่า "รัก" คืออะไร)

หนังยังพยายามชี้ให้เห็นว่า พอเรารักใคร เราก็ชอบไปตีกรอบ ไปยึดครอง
พอเค้าไม่ได้อย่างใจเรา พลาดไปจากมาตรฐานของเรา หรือหลุดมือเราไป
เราก็เสียใจ โทษเค้า และตีโพยตีพาย ถ้าอย่างนั้น ถ้าเรารักใครจะต้องทำอย่างไรดี
ไปหาคำตอบในหนังเอง….. หนังเฉลยไว้แล้วด้วยภาษาสุดสวย

สมชื่อ "รักแห่งสยามจริงๆ"

 

1 Comment (+add yours?)

  1. Little
    Dec 15, 2007 @ 20:27:03

    ยังไงช่วยแอดมาได้ไหมค่ะ
    จะถามเกี่ยวกับภูเก็ตอ่ะค่ะ ไม่เคยไปภูเก็ต
    แล้วพอดีต้องไปอยู่ที่นู่นจะถามว่าอยู่แถวไหนดียังไงช่วยแนะนำทีนะค่ะ

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s