คนเกาหลีทำไมมันฮาอย่างนี้…

หายไปนาน รีบมาอัพบลอกก่อนที่จะเน่าและห่อเหี่ยวเหมือนหัวใจดวงน้อยๆของจีรศักดิ์..
จริงๆระหว่างนี้มันก็มีอะไรเกิดขึ้นมากมาย แต่เห็นว่ามันเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ
จนไม่น่าเอามาเขียนเท่านั้นเอง แหะ แหะ…

อยู่เกาหลีมาได้ครึ่งปี มีข้อสังเกตมากมายเกี่ยวกับชาวกิมจิขนาดเขียนเป็บทความได้เลย
สิ่งที่เด่นๆของคนเกาหลีเห็นจะเป็นความตลกโปกฮาและรักสิ่งบันเทิงทุกชนิด
และการแสดงออกทางอารมณ์รุนแรง สังเกตได้จากรายการทีวีเกาหลี หาสาระอะไรไม่ได้เลย
นอกจากรายการบันเทิงและรายการตลก แถมท้ายด้วยละครสาวเกาหลีตบกันเลือดสาด
(เฮ้ย ของไทยก็เหมือนกันเลยนี่หว่า)

คนเกาหลีชอบร้องเพลงและชอบตลกโปกฮา แหกปากร้องกันได้ทุกที่ไม่ค่อยอายกัน
ประมาณกูอยากร้องก็ร้อง กูอยากเต้นก็เต้น ผู้ชายเกาหลีหลายคน เห็นแมนๆแต่
เต้นเพลงของ WonderGirls ได้จนจบเพลง (ขอบอกว่ามันยากมาก
และต้องอาศัยวิญญาณตุ๊ดอย่างสูง ไม่งั๊นทำไม่ได้แน่นอน)

kaguya23

เมื่อวันก่อนไปดูละครเวทีของภาควิชาภาษาญี่ปุ่น เห็นโปสเตอร์แล้วอยากดูมาก
ก็เลยชักชวนเพื่อนๆกันไปดู เป็นละครเรื่อง "เจ้าหญิงคะงูยะฮิเมะ" (เคยได้ยินกันไหม)
ซึ่งเป็นนิทานญี่ปุ่นเรื่องหนึ่งประมาณว่ามีเด็กหญิงที่ถูกส่งมาจากดวงจันทร์
ตายายไปพบในกระบอกไม้ไผ่และเลี้ยงดูจนโต
ความงามของเจ้าหล่อนเป็นที่เลื่องลือจนมีชายมากมายมาสู่ขอและยื้อแย่ง
แม้แต่เจ้าเมืองก็มาจีบให้ไปเป็นสนม แต่ท้ายที่สุดก็ต้องกลับดวงจันทร์ไปด้วยรถม้าที่มารับ
พยายามจะต่อสู้กับขบวนรถม้าเพื่อปกป้องไม่ให้เจ้าหญิงกลับดวงจันทร์ก็ไม่สำเร็จ
 
xxxDSCF0082

ก่อนจะเข้าหอประชุมที่เค้าจัดแสดง แอบเห็นคอสตูมของตัวแสดงแล้วอยากจะกลับบ้านจริงๆ
ดูไม่ลงทุนและไม่ค่อยเข้าท่าประมาณการแสดงของนักเรียนอนุบาล แต่… ดูไปเรื่อยๆ
กร๊ากกกกกก ทำไมมันตลกโปกฮาท้องคัดท้องแข็งแบบนี้ ในภาพเป็นพวกชายหนุ่ม
ที่มายื้อแย่งตัวเจ้าหญิงพยายามอวดศักดาความสามารถต่างๆนานา
ตลกมืออาชีพของไทยยังทำไม่ได้ฮาเท่านี้เลย แถมเต้นกันเก่งอย่างกับนักเต้นอาชีพ
เนื้อเรื่องนิทานญี่ปุ่นโดนจับดัดแปลงใหม่จนเสียหาย
แต่ก็ตลกเพลิดเพลินได้ทุกฉาก (เออลืมบอกไปว่าละครใช้ภาษาญี่ปุ่น
มีอาจารย์มานั่งให้คะแนนด้วย)  อา.. หนูๆเลิกเรียนแล้วไปตั้งคณะตลกเถอะ คุณแม่ขอร้อง… 

kaguya07 

ในภาพแสดงเรื่องต้นฉบับดั้งเดิมก่อนที่จะถูกนักศึกษาลิงเกาหลีป่นปี้จนเสียหาย
จะเห็นชายหนุ่มที่มายื้อแย่งเจ้าหญิง ช่างต่างจากภาพก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง..

xxxDSCF0073 

มาเข้าเรื่องของจีรศักดิ์ดีกว่า ตอนนี้เปิดเทอมใหม่แล้ว ต้องย้ายห้องอีกรอบ
ห้องใหม่วิวไม่สวยเพราะติดชิดเขา ตื่นเช้ามาก็สวัสดีกับหมู่ต้นสนเป็นพรืด แถมแดดก็ไม่ส่อง
พอเข้าใกล้ฤดูหนาวสงสัยจะแย่แน่ๆ ว่าจะย้ายไปอยู่อพาร์ตเมนต์ข้างนอกแล้ว
(มหาลัยจะจ่ายค่าเช่าอพาร์ตเมนต์ให้ด้วย ดีโว้ย!!!) แต่ข้อเสียคือ ถ้าอยู่ข้างนอก
ต้องหาข้าวกินเองดั่งนกกา แต่ถ้าอยู่ในหอจะมีคนทำให้เพราะค่าหอรวมค่าอาหารแล้ว
แค่เดินตัวปลิวลงไปกินเมื่อถึงเวลาข้าวลงราง อู๊ด อู๊ด  แต่อาหารในหอเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยอร่อย
พวกเรารวมตัวกันเรียกอาหารที่หอว่า "เคบัพคัทถาโย่" (ต้องพูดแบบแร๊พเวอร์ชั่นด้วย)
แปลว่า "อย่างกะข้าวเลี้ยงหมา" บางทีวิ่งลงไปกิน พอเห็นอาหารแทบหมดแรงตรงนั้นเลย
เกือบทำถาดเปล่าหล่นมือ.. กรี๊ดดด…..
 

 

1 Comment (+add yours?)

  1. toton
    Sep 08, 2008 @ 04:47:46

    อย่าลืมรายงานเรื่องเมทใหม่แกด้วยนะ หน้าตาดีป่าววววววววว

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: