ไม่ใช่แค่รถไฟใต้ดิน..

จีรศักดิ์ชอบนั่งรถไฟใต้ดินมากกว่ารถเมล์ แม้บรรดารถเมล์หลายสายจะมาจอดรอ
ง้อจีรศักดิ์ถึงในมหาลัย แต่ขอโทษเถอะ รถเมล์ทุกสายขับอย่างกับพายุบุแคม
(ไม่ลามกนะจ๊ะ มันเป็นสำนวนไทย) จากคนแทบจะไม่เคยเมารถ
ก็กลายเป็นคนที่นั่งรถแล้วมักจะมีอาการเวียนหัวจนแทบอ้วก
รถไฟฟ้าใต้ดินจึงเป็นพาหนะหลักของจีรศักดิ์ไปอย่างช่วยไม่ได้

Z_DSC00267

จากการนั่งรถไฟใต้ดินบ่อยๆ ทำให้จีรศักดิ์ได้สังเกตเห็นว่า
รถไฟฟ้าใต้ดินในเกาหลี สามารถแปลงร่างตัวเองกลายเป็นสถานที่เหล่านี้ได้…

โลกแห่งความศักดิ์สิทธิ์
ชายในชุดสูท จะพาคุณไปสู่ความจริงแท้ ด้วยการป่าวประกาศความลับ
ในการติดต่อกับพระเจ้า และชี้แนะการรับสาส์นจากพระองค์ผู้จะทรงรับบาปแทนมนุษย์ทั้งปวง
(ดีดี จีรศักดิ์บาปเยอะ ช่วยเอาไปหน่อย)

สถานสงเคราะห์
ไม่ว่าคุณจะมีชีวิตที่ทุกข์ลำเค็ญขนาดไหน ก็จะมีคนเป็นสิบๆพร้อมเปิดใจรับฟังคุณ
โดยไม่เดินหนี (จริงๆกรูลงไปไหนไม่ได้โว้ย.. มันอยู่ในรถไฟอ่ะ)
และพร้อมจะให้เงินเล็กๆน้อยๆเป็นรางวัลสำหรับการเล่าเรื่องราวชีวิตลำเค็ญ
เล่าเก่งมากยิ่งได้มาก เทคนิคอีกประการคือ
การแจกกระดาษที่บรรยายชีวิตลำเค็ญให้อ่าน สักครู่ก็จะมาเดินเก็บคืน น่าแปลกที่
ถึงแม้คนส่วนใหญ่ไม่อ่าน แต่ก็ไม่ทิ้งลงพื้น รอคนมารับเอาคืนอย่างแสนเชื่อง

ชอปปิ้งสตรีท
ไม่ว่าปากกา หมากฝรั่ง ร่ม หรืออะไรก็ได้ที่คุณอยากขาย ตะโกนเลยให้สุดเสียง
ป้ายโฆษณาในรถไฟใต้ดินก็ยังไม่อาจมีอิทธิพลต่อผู้ซื้อเท่าเสียงจริงของจริง
จับได้ ต้องได้ อับดุล.. อับดุล.. ปาหี่แบบไหนเอาให้เต็มที่เล้ย
วันนี้เจอเทคนิคการขายแบบไหม่ บรรยายสรรพคุณเสร็จ
ก็เอามาไล่แจกวางที่มือเลย ถ้าไม่เอาเดี๋ยวมาเก็บคืน สุดยอดจริงๆ
ชอบปิ้งแนวใหม่ นั่งเฉยๆก็ซื้อของได้ สะดวกกว่าซื้อทางเนทอีก..

เห็นปกติคนเกาหลีเป็นคนอารมณ์ร้อน แต่น่าแปลกมากที่ทุกคนตั้งใจฟังบุคคลข้างบน
อย่างสงบเสงี่ยม ไม่มีการโวยวาย ตะโกนไล่ หรือก่นด่า มันเป็นไปได้อย่างไรนี่…

อ่านแล้วอาจจะนึกว่าจีรศักดิ์เป็นคนไม่มีหัวใจ ไม่เห็นใจคนอื่น
แต่เคยเห็นข่าวที่เค้าไปสัมภาษณ์แม่ค้าที่แอบใส่สารแปลกปลอมในอาหารไหม
ใครๆก็อ้างว่าต้องทำมาหากิน ไม่ทำก็ขายได้ลำบาก
คำว่าต้องทำมาหากิน หมายถึงการทำอะไรก็ได้โดยไม่ต้องมีกติกาหรือไม่
เห็นแม่ค้าแถวอนุสาวรีย์ชัยไหม ตั้งร้านขายกันจนคนต้องต้องลงมาเดินบนถนน..

Z_DSC00259 

นอกเรื่องอีกแระ เข้าเรื่องดีกว่า.. บางครั้งรถไฟใต้ดินก็กลายเป็นเครื่องแก้เซ็งของจีรศักดิ์
โดยการเป็นพาหนะพาจีรศักดิ์ไปเพลิดเพลินกับทิวทัศน์แม่น้ำ
คือรถไฟใต้ดินในปูซาน
ถ้าออกนอกเมืองมันก็จะวิ่งขึ้นบก เอ้ย ไม่ไช่ วิ่งลอยฟ้าสิ
ยิ่งตอนข้ามสะพานจะสวยมาก แกล้งนั่งเลยป้ายไปทางสะพานบ่อยๆ
เพราะจีรศักดิ์เป็นคนชอบน้ำ (แต่ไม่ได้ชอบอ่างน้ำนะจ๊ะ อย่าเข้าใจผิด)
พอเลยสะพานไปก็จะมีแต่ทุ่งนา เป็นธรรมชาติมากๆเลย ไม่น่าเชื่อว่าเกาหลี
จะสร้างทางล่วงหน้าไปก่อนความเจริญ กลางทุ่งนาก็ยังไปจอด ของไทยเหรอ เหอๆ  

2 Comments (+add yours?)

  1. Komson
    Feb 01, 2009 @ 01:47:36

    ขอแค่รถเมล์ที่วิ่งให้ทั่วเกาะ และเป็นเวลา ให้บังเกิดในเกาะภูเก็ตก็พอ ไม่ต้องถึงขั้นรถไฟใต้ดิน จะได้พูดได้เต็มปากว่าเป็นแหล่งท่องเที่ยวระดับโลก เพราะตอนนี้มันเหมือนเกาะสลัมที่ไร้มาตรฐานและการควบคุม

    Reply

  2. Ann
    Jun 13, 2009 @ 06:01:47

    หลงเข้ามาอ่าน สนุกดีค่ะ เห็นแล้วอยากไปเที่ยวเกาหลีมาก มากเลย

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: