“ประกวดสุนทรพจน์”.. โอ้พระเจ้า….

ฤดูร้อนมาแล้วอย่างสมบูรณ์ ไปไหนก็เดินเหงื่อตก ไม่ชอบเลยจริงๆ

XXX_DSC01113KoreanGirl

สัญญาณบ่งบอกการมาถึงของหน้าร้อนคือ บรรดาแด๊นเซ่อร์หน้าห้าง Homeplus
ที่จะออกมาเต้นยั่วน้ำลายเสือป่ากระทิงเปลี่ยวทุกวันอาทิตย์ แต่ยิ่งร้อน เสื้อผ้าก็ยิ่งน้อยชิ้น…
คนเกาหลีเต้นเก่งจริงๆ ให้ตายสิ

 แม้กระนั้น ก็ยังเหลือเวลาอีกเกือบสองเดือน กว่าจะปิดเทอมหน้าร้อน
เทอมนี้ ในคลาสภาษาเกาหลีที่จีรศักดิ์เรียน อาจารย์ในคลาสพยายามคะยั้นคะยอจีรศักดิ์
ให้เข้าประกวดสุนทรพจน์ภาษาเกาหลีของมหาลัย จีรศักดิ์พยายามปฏิเสธแต่ไร้ผล
อาจารย์บอกว่าเรียงความของจีรศักดิ์ตลกดี สำเนียงพูดในคลาสก็ใช้ได้
(แต่เวลาพูดจริงๆในชีวิตประจำวันกลับพูดไม่เป็นภาษาเลย) จีรศักดิ์เกรงใจอาจารย์
ก็เลยยอม ทั้งๆที่ตัวเองเกลียดการโชว์ร่างอวบอั๋นบนเวทีอย่างแรง
แล้วนี่จะเอาอะไรนักหนากับคนที่เพิ่งเรียนภาษาเกาหลีมาได้ปีเศษล่ะนี่

 xxxIMG_2057

จีรศักดิ์ขึ้นไปพูดเรื่อง “การแสดงอารมณ์(ร้ายและร้อน)ของคนเกาหลี” เนื้อหาประมาณ
แอบกัดถีบคนเกาหลีนั่นแหละ แต่อาจารย์แอบนั่งฮากันขณะจีรศักดิ์พูดบ่อยๆ
ในที่สุดจีรศักดิ์ก็คว้ารางวัลที่สองมาได้ (ที่หนึ่งก็คือคนไทยรุ่นน้องจีรศักดิ์นั่นเอง กรี๊ดดด)
เงินรางวัลพันกว่าบาท กินข้าวสามสี่มื้อก็หมดแล้ว แต่ที่ได้มากกว่าคืออะไรน่ะหรือ
บรรดาอาจารย์ต่างชื่นชมว่าจีรศักดิ์พูดเก่งและชัดเจนมาก (เก่งเฉพาะในบทที่ท่องไปนั่นแหละ)
อาจารย์ที่สอนยังต๊กกะใจ เพราะตอนซ้อมพูดให้อาจารย์ดูยังตะกุกตะกัก (ก็แน่ล่ะสิ
ก่อนวันประกวด ท่องเป็นรอบที่กี่ร้อยแล้วก็ไม่รู้ ประกวดจบ บทที่ท่องยังหลอนในหัว
ไปอีกหลายวัน คุ้มไหมเนี่ยะ)

ที่แย่ที่สุดคือ นักเรียนต่างชาติหลายร้อยคนตอนนี้จำหน้าอ้วนๆของจีรศักดิ์ได้หมด
จริงๆแล้วความสุขของคนเราคือ being anonymous อยู่แบบไม่ต้องมีใครรู้จักมาก
แต่ตอนนี้ไปกินข้าวที่ไหน พวกนักศึกษาชาวจีนมองหน้าจีรศักดิ์ แล้วหันไปซุบซิบกัน
จับได้แต่คำว่า “ไท่กั๋วเหริน” (คนไทย..) บลา บลา บลา….
เอาอีกแล้ว มันนินทากรูกันอีกแล้ว เซ็งเป็ดจริงๆ….. 

XXX_DSC01111_Starbucks

พักเรื่องเซ็งๆ มาเรื่องสบายๆดีกว่า ตอนนี้จีรศักดิ์ไปสตาร์บัคส์บ่อยขึ้น
เพราะค่าโทรมือถือของ Show ที่จีรศักดิ์เพิ่งเปลี่ยนมาใช้ สามารถเอาแต้มจากการโทร
มาอัพเกรดขนาดของถ้วยกาแฟได้ ลั้นลา คุ้มจริงๆเลย ซื้อจ่ายแบบแก้วใหญ่
แต่ได้ไซส์จัมโบ้ จีรศักดิ์ได้แต้มได้เยอะมากเลย ขนาดเพิ่งใช้ได้เดือนเดียวนะนี่
พอใช้แต้มปั๊บ ก็มี SMS แจ้งทันที ว่าใช้แต้มไปเท่าไหร่ ที่ไหน เหลืออีกเท่าไหร่
เกาหลีจงเจริญ เย๊…..

XXX_DSC01165NOKIA6210   

ช่วงนี้ต้องไปห้องสมุดของมหาลัยปูซานบ่อยขึ้น เพราะต้องไปหาข้อมูลทำรายงาน
หนังสือภาษาอังกฤษและญี่ปุ่นที่นั่นมีมากกว่า และใหม่กว่าของมหาลัยจีรศักดิ์
แต่ปกติถ้าไม่ใช่นักเรียนที่นั่นจะเข้าไม่ได้ สมัยก่อนจีรศักดิ์อ้างว่าเป็นนักเรียนต่างชาติที่นั่น
แล้วขอเข้าไป แกล้งทำเป็นพูดภาษาเกาหลีไม่ได้ ฮ่าๆๆๆ  แต่มุขนี้ใช้หลายครั้ง
ท่าจะไม่ได้ผล ยิ่งตอนนี้เค้าเปลี่ยนระบบเป็นส่งบาร์โค้ดเข้ามือถือนักเรียน แล้วเอาหน้าจอ
ไปจิ้มกับเครื่องอ่านที่ทางเข้าห้องสมุด (เกาหลีนี่มันไปไกลจริงๆ)  จีรศักดิ์คิดแปดตลบ
เพื่อหาทางเข้าไปอีกให้ได้ ในที่สุด ไม่มีอะไรเกินสมองน้อยๆของจีรศักดิ์
จีรศักดิ์ขอดูมือถือของเพื่อนจีรศักดิ์ที่เรียนที่นั่น แล้วเอากล้องมือถือถ่ายหน้าจอของมันเก็บไว้
พอถึงตรงทางเข้าก็เปิดอัลบั้มรูป ปรับขนาดให้พอเหมาะ แล้วเอาไปจิ้ม……. กรี๊ดดดดดดดดด
ใช้ได้ด้วยเว้ยยยยยยย  จากนั้นจีรศักดิ์ก็สามารถเข้านอกออกใน ได้โดยเสรี
อะไรจะเสมอเหมือนปัญญาไม่มี ของไฮเทคก็โกงได้ด้วยวิธีพื้นๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

ปัญหาต่อไปก็คือ ถ้าถูกจับได้ จะต้องทำท่าแอ๊บแบ๊วอย่างไร
ให้ดูแล้วงามอย่างไทยๆ…

1 Comment (+add yours?)

  1. King
    Dec 31, 2009 @ 07:28:54

    Donot show my student card..lol

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: