유가네 “ยูกาเน” ข้าวผัดเกาหลีแสนอร่อย เกาหลีทานได้ คนไทยทานดี…

ช่วงนี้จีรศักดิ์เป็นโรคขี้เหงา อารมณ์แปรปรวนตามประสาคนปากดี ขี้เหงา เอาแต่ใจ…
ทุกวันต้องเที่ยววิ่งไปลากคนโน้นคนนี้ไปเที่ยวหรือหาของอร่อยๆกิน (ทั้งๆที่กำลังไดเอ็ทนะนี่)
อย่างที่จีรศักดิ์บอกไป การกินอาหารกินที่เกาหลีไม่ใช่เรื่องง่าย
ทั้งๆที่ร้านอาหารเกาหลีมีเยอะมาก ถ้าคุณๆไปเกาหลีก็คงจะแปลกใจว่าในเมืองเกาหลี
มองไปทางไหนก็จะเห็นร้านอยู่สองประเภท นั่นคือร้านขายโทรศัพท์มือถือ
และร้านอาหารประเภทเฟรนไชส์ แต่ร้านอาหารหลายร้าน
รสชาติมันไปคนละทางกับหน้าตาเลย ดูน่ากิน แต่พอกินจริงๆกลับกินไม่ลง
เพื่อนคนต่างชาติบอกว่า “จงระวังอาหารที่คนเกาหลีบอกว่าอร่อย” ฮ่าๆๆๆ จริงแท้เลยจ้า

z_SNC00180

ลมเย็นกำลังดีในต้นฤดูใบไม้ผลิ ก็พัดพาให้จีรศักดิ์มาพบกับร้านอาหารที่เข้าข่าย
”อาจารย์ยิ่งศักดิ์” เอ้ย อาจารย์จีรศักดิ์เป็นประกัน มันเป็นร้านข้าวผัด และ บิบิมบับ
ที่มักจะส่งกลิ่นหอมยั่วยวนราคะทุกครั้งที่เดินผ่าน แต่จะเข้าคนเดียวก็ไม่กล้า
เพราะกลัวจะเจอเมนูแปลกๆแล้วสั่งไม่ถูก แล้วโดนพนักงานกินหัว
วันนี้ลากเพื่อนคนเกาหลีไปกินด้วยกันได้  จริงๆคนนี้ไม่ได้เจอกันนานมาก
เพราะไม่รู้ว่ามันจะธุระอะไรนักหนา บ้างานทุกวัน จนแทบไม่มีเวลาทำอะไรอย่างอื่น
พอเจอหน้ากัน คำแรกที่หลุดออกมาจากปากเพื่อนเกาหลีคือ
”หน้าตาเธอดูดีขึ้นนะ” จีรศักดิ์ถามแบบหลิ่วตา “แปลว่าอะไร ดูดีขึ้น”
อีกฝ่ายตอบ ”ป่าวๆ เค้าแค่จะบอกว่าดูสดใสขึ้นแค่นั้นเอง”
โอเค รอดตัวไป นึกว่าจะบอกว่าจีรศักดิ์อ้วนท้วนขึ้น ฮืม ไม่งั๊นตายแน่แก  

z_2010-02-23_222340

ร้านนี้ชื่อว่า “ยูกาเน” ชื่อร้านแปลกแฮะๆ จีรศักดิ์บังคับเพื่อนสั่งข้าวผัดทะเลกะทะร้อน
กับหมี่ผัดรวม มันจะแยกเครื่องปรุงมาตามรูปข้างบน รอสักครู่ก็จะมีพนักงานมาผัดให้
(เฮ้อ รอดตัวไป นึกว่าต้องแสดงฝีมือเอง
จีรศักดิ์ชาตินี้ทำอาหารเป็นอย่างเดียวนั่นคือลวกมาม่า ฮ่าๆๆ)

z_SNC00178

ปักๆๆ เป๊งๆๆ ดูพนักงานผัดอย่างชำนิชำนาญราวกับชาตินี้เกิดมาเพื่อผัดข้าวโดยเฉพาะ
กลิ่นหอมเริ่มโชยออกมา พาให้น้ำลาย น้ำย่อย น้ำดี ปั่นป่วนดั่งทะเลคลั่ง

z_SNC00179

ในฐานะเพื่อนจีรศักดิ์อายุน้อยกว่า ก็ต้องตักให้รุ่นพี่ตามระเบียบ
แต่พอหลังๆ หม้อใหญ่ๆแบบนี้ ก็กลายเป็นมือใครยาว สาวได้สาวเอา
จีรศักดิ์กินพอประมาณเพื่อไม่ให้แผนลดน้ำหนักต้องพังย่อยยับ
รสชาติข้าวผัดเข้มข้นถึงใจ ยิ่งส่วนที่ติดก้นหม้อยิ่งอร่อย
ช่างต่างกับข้าวผัดญี่ปุ่นราวฟ้ากับเหว ถ้าใครกินข้าวผัดญี่ปุ่นแท้ก็คงจะรู้ดีว่า
มันเหมือนกับข้าวหลังสงคราม อย่างไงอย่างงั๊น แทบจะเหมือนกับกินข้าวเปล่าเลย
หาส่วนผสมอื่นไม่ว่าจะเป็นเนื้อหรือผักแทบไม่เจอ แถมแพงด้วย
ของเกาหลีนี่มื้อนี้รวมแล้ว 300 บาทไทยเป๊ะๆ หารสองแล้วไม่แพงแฮะ 
 

ภาพข้างบนทั้งหมดถ่ายด้วยมือถือตัวใหม่ของจีรศักดิ์
Samsung Omnia Lite นะจ๊ะ ว่างๆจะรีวิวให้ดูว่าเลิศเลอเพอร์เฟ็กต์ขนาดไหน
มันเป็นมือถือติดกล้องที่ให้ภาพที่ดีที่สุดตั้งแต่จีรศักดิ์ใช้มารวมทั้งหมดกว่า 20 เครื่อง…ฮ่าๆ

 

 

3 Comments (+add yours?)

  1. toton
    Feb 24, 2010 @ 15:40:20

    โน๊น = โน้นต้นฤดูใบไม่ร่วง = ฤดูใบไม่ผลิ?อยากกิน(คนตัก)ข้าวผัด

    Reply

  2. KONG
    Feb 25, 2010 @ 02:22:04

    แก้ที่ผิดแล้วจ้า…

    Reply

  3. Cherry
    Mar 15, 2010 @ 03:49:36

    น่ากินมากกกกกค่ะ อ.จิรศักดิ์การันตีนี่ต้องอร่อยแน่นอน คอนเฟิร์ม

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: